Internetowa Platforma Transakcyjna
Fundusze Inwestycyjne Renomowanych TFI

Słownik

Słownik
  • Agent płatności

    Krajowy oddział instytucji finansowej lub bank krajowy działający na podstawie umowy z funduszem zagranicznym, który przyjmuje wpłaty na nabycie jednostek (tytułów) uczestnictwa w funduszu zagranicznym, wpłaty z tytułu ich umorzenia oraz dokonuje wpłaty przychodów należnych uczestnikom funduszu zagranicznego w tym kraju.

  • Akcja

    Jest to papier wartościowy świadczący o udziale jego właściciela w kapitale spółki akcyjnej, uprawniający go do otrzymywania dywidend i uczestnictwa w walnych zgromadzeniach akcjonariuszy.

  • Akcja imienna

    Akcja wystawiona na nazwisko konkretnego akcjonariusza, które podlega także wpisaniu do księgi akcyjnej. Obrót tymi akcjami może napotykać pewne ograniczenia, np. może być uzależniony od zgody władz spółki.

  • Akcja na okaziciela

    Akcja, która nie jest przypisana do konkretnego akcjonariusza i w związku z tym może być przedmiotem obrotu bez żadnych ograniczeń. Właścicielem takiej akcji jest każdorazowy jej posiadacz.

  • AKTYWA FUNDUSZU

    Kapitał funduszu obejmujący: środki pieniężne i prawa majątkowe z tytułu wpłat, środki pieniężne oraz prawa majątkowe (np. akcje, obligacje) nabyte przez fundusz oraz pożytki z tych praw.

  • AKTYWA NETTO FUNDUSZU

    Aktywa funduszu po potrąceniu wszystkich opłat manipulacyjnych.

  • Aktywne zarządzanie (timing)

    Jeden ze sposobów zarządzani funduszami, polegający na wykorzystaniu m.in. strategii spekulacyjnych lub strategii opartych na marży między segmentami rynku finansowego. W jego podstaw leży przekonanie że możliwe jest skonstruowanie takiego portfela inwestycyjnego, który przyniesie lepsze wyniki niż benchmark. Należy jednak pamiętać, że strategie aktywnego zarządzania wiążą się z ponoszeniem znacznych kosztów, stąd fundusze bardzo często wykorzystują strategie pasywne, tzw. „buy and hold”, czyli „kup i trzymaj”.

  • ALFA

    W przypadku funduszy inwestycyjnych jest to wskaźnik efektywności zarządzania funduszem inwestycyjnym, mierzy związek pomiędzy aktualnymi wynikami funduszu a wynikami, które zostałyby osiągnięte z racji samych ruchów rynkowych; mierzy wartość dodaną rozumianą jako wynik zarządzania funduszem przez specjalistów.

  • ALOKACJA AKTYWÓW

    Alokacja aktywów odnosi się do lokowania środków w różne klasy aktywów. Jako klasy aktywów można wyróżnić przykładowo: akcje, dłużne papiery wartościowe, nieruchomości lub surowce. Odpowiednia alokacja aktywów ma na celu optymalizację stopy zwrotu i ryzyka portfela inwestycyjnego.

  • Analiza portfelowa

    Technika inwestycyjna, która polega na tworzeniu portfela inwestycyjnego w taki sposób, aby można było jak najbardziej efektywnie wykorzystać istniejące zależności pomiędzy instrumentami finansowymi wchodzącymi w jego skład.

  • Analiza techniczna

    Technika pozwalająca na prognozowanie przyszłych zmian kursów instrumentów finansowych w oparciu o informacje o kursach i obrotach w przeszłości, czyli na podstawie tzw. danych historycznych.

  • AUM

    Assets Under Management – stanowi wartość zarządzanego przez fundusz majątku. AUM jest często wykorzystywany jako miara porównawcza wielkości funduszy hedgingowych.

  • BENCHMARK

    Angielskie określenie na wskaźnik odniesienia; indeksy konkretnych giełd (np. indeks GPW), często są używane jako benchmarki.

  • Benchmarking

    Porównywanie praktyk, systemów, procesów wykorzystywanych w instytucjach uważanych za najlepsze w danej branży po to aby przyswoić najlepsze z nich dla własnych celów gospodarczych.

  • BESSA

    Utrzymująca się spadkowa tendencja wartości kursów na giełdzie (przeciwieństwo hossy).

  • BLUE CHIPS

    Akcje największych firm notowanych na rynkach giełdowych. Kursy blue chips biorą udział w wyliczaniu indeksów giełdowych.

  • Bon

    Krótkoterminowy papier wartościowy rynku pieniężnego emitowany na okres krótszy niż rok. Bony stanowią niejako potwierdzenie, że emitent zaciągnął pożyczkę i że zobowiązuje się ją spłacić wraz z odsetkami w określonym terminie, nie dłuższym niż jeden rok.

  • Bony skarbowe

    Są to krótkoterminowe papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa, których termin wykupu nie przekracza jednego roku.

  • Cedent

    Osoba dokonująca cesji (zrzekająca się praw do polisy) na rzecz osoby trzeciej (cesjonariusza).

  • CEL INWESTYCYJNY FUNDUSZU

    Określony w prospekcie informacyjnym generalny kierunek, zgodnie z którym fundusz powinien realizować politykę inwestycyjną.

  • Cena jednostki uczestnictwa

    To cena, po jakiej fundusz zbywa i odkupuje jednostki uczestnictwa. Ustalana jest w przypadku funduszy otwartych w wysokości wynikającej z podzielenia wartości aktywów netto funduszu przez liczbę jednostek uczestnictwa ustaloną na podstawie rejestru uczestników w dniu wyceny. Z kolei w funduszach emitujących w ciągu swojego istnienia certyfikaty inwestycyjne ich cena kształtowana jest na giełdzie papierów wartościowych lub na rynku pozagiełdowym jako wypadkowa popytu i podaży.

  • CENA NABYCIA

    Cena, za jaką uczestnik nabywa jednostki funduszu. Najczęściej jest to cena brutto, uwzględniająca opłatę manipulacyjną z tytułu nabycia jednostek.

  • Certyfikat inwestycyjny

    Papiery wartościowe emitowane przez fundusze inwestycyjne zamknięte. Fundusz inwestycyjny zamknięty może emitować dwa typy certyfikatów: publiczne i niepubliczne. Niepubliczne certyfikaty inwestycyjne mogą być papierami wartościowymi imiennymi i na okaziciela, tymczasem publiczne certyfikaty mogą być tylko na okaziciela. W zasadniczych kwestiach dopuszczenie certyfikatów do obrotu na rynku regulowanym oraz obrót tymi certyfikatami podlegają przepisom ustaw o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, chyba że przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych stanowią inaczej. Certyfikaty inwestycyjne umarza się wyłącznie w przypadkach wyraźnie wskazanych w ustawach i statucie. Prawa z certyfikatów inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego zamkniętego, które nie mają formy dokumentu (mogą jej nie mieć niepubliczne certyfikaty, gdy statut tak stanowi) powstają z chwilą dokonania wpisu w ewidencji uczestników funduszu i przysługują osobie wskazanej w tej ewidencji jako uczestnik funduszu.

  • DERYWATYWY

    Termin określający instrumenty finansowe (np. opcje, futures), których ceny zmieniają się w związku z wahaniami kursów instrumentów bazowych (np. akcje, obligacje, waluty, stopy procentowe). Można ich używać do zabezpieczenia określonego produktu lokacyjnego przed utratą wartości lub do spekulacji.

  • Dilution

    Patrz Rozwodnienie zysku

  • Doradca finansowy

    Osoba fizyczna świadcząca usługi doradcze w zakresie inwestycji w różnego rodzaju produkty finansowe dostępne na rynku kapitałowym. Z punktu widzenia obowiązującego prawa nie jest konieczne, aby doradca finansowy posiadał wyższe wykształcenie ekonomiczne, choć w praktyce niezbędne jest wykazanie się wiedzą z zakresu finansów, a także często także zdobytym doświadczeniem w pracy na rynku finansowym. Niektórzy doradcy finansowi legitymują się certyfikatami, nabywanymi w na podstawie wyników egzaminu przeprowadzanego przez EAFP Polska (European Federation of Financial Professionals), jako instytucję akredytowaną przez EFFP w Bad Homburg, niezależnej europejskiej instytucji, która certyfikuje doradców finansowych. Głównym zadaniem doradcy finansowego jest analiza potrzeb, celów i bieżącej sytuacji finansowej klienta i w oparciu o te informacje dobór odpowiednich dla niego produktów inwestycyjnych.

  • DORADCA INWESTYCYJNY

    Osoba, która zdała egzamin organizowany przez KNF oraz została wpisana na listę doradców inwestycyjnych, uprawniona m. in. do zarządzania funduszem inwestycyjnym.

  • Dystrybutor jednostek uczestnictwa

    Podmiot, który na podstawie umowy z towarzystwem funduszy inwestycyjnych sprzedaje jednostki uczestnictwa oraz przyjmuje środki pieniężne od uczestników funduszy. Dystrybucję może prowadzić sam fundusz lub inne podmioty, np. domy maklerskie, banki oraz inne podmioty z którymi towarzystwo zawrze odpowiednie umowy.

  • DŹWIGNIA FINANSOWA

    Dźwignia finansowa polega na zaangażowaniu kapitałów obcych w celu zwiększenia rentowności kapitałów własnych podmiotu inwestującego. Finansowanie kapitałem obcym powinno zwiększyć zyski w stopniu pozwalającym na spłatę kosztów pozyskania tegoż kapitału.

  • EFEKT ŚREDNIEJ CENY

    Regularne wpłacanie do funduszu jednakowych kwot pozwala na osiągnięcie korzystnej ceny uśrednionej; można w ten sposób zneutralizować wahania kursów.

  • EMERGING MARKETS

    Angielski termin określający tzw. "rynki wschodzące". Zalicza się do nich Europa Wschodnia, Azja Południowo-Wschodnia, niektóre kraje Ameryki Południowej, Afryki.

  • Emitent

    Podmiot wystawiający lub emitujący papiery wartościowe i ogłaszający ich sprzedaż we własnym imieniu. Nabywca papierów wartościowych, którym może być m.in. fundusz inwestycyjny, oczekuje dochodów wynikających z oprocentowania emitowanych obligacji, wzrostu cen akcji, itd. Emitentem może być osoba fizyczna, prawna, spółka, przedsiębiorstwo lub skarb państwa.

  • FUNDUSZ AGRESYWNY

    Fundusz inwestycyjny charakteryzujący się agresywną polityką inwestycyjną, lokujący większość aktywów, nawet do 100%, w ryzykowne instrumenty finansowe (akcje, instrumenty pochodne). Ryzyko jest wysokie z powodu możliwych znacznych wahań wartości jednostki. Przynosi ponadprzeciętne wyniki w czasie hossy, generuje zazwyczaj straty w czasie załamania rynku.

  • FUNDUSZ AKCYJNY

    Fundusz akcyjny wymaga zaakceptowania wyższego ryzyka niż ma to miejsce w przypadku funduszu zrównoważonego, ale pozwala na osiągnięcie w dłuższym horyzoncie czasowym relatywnie wysokiej stopy zwrotu. Fundusz tego typu inwestuje 70-100% powierzonych środków w akcje przedsiębiorstw.

  • FUNDUSZ ALTERNATYWNY

    Fundusz alternatywny charakteryzuje się bardzo wysokim ryzykiem, a to może nawet oznaczać możliwość utraty zainwestowanych środków. Pozwala on jednak na osiągnięcie dodatniej stopy zwrotu w okresie dekoniunktury. Fundusz inwestycyjny należący do tej klasy inwestuje we wszystkie dostępne instrumenty rynku finansowego (np. instrumenty pochodne).

  • FUNDUSZ BEZPIECZNY

    Fundusz inwestycyjny lokujący większość aktywów w bezpieczne instrumenty finansowe (np. depozyty, obligacje, bony). Inwestuje przede wszystkim w papiery wartościowe o stałym dochodzie.

  • Fundusz bezprowizyjny (no-load funds)

    Nie pobiera opłat w momencie przystąpienia uczestnika do funduszu lub jego opuszczenia. Fundusze bezprowizyjne samodzielnie rozprowadzają jednostki uczestnictwa dlatego mogą sobie pozwolić na rezygnację z opłat manipulacyjnych.

  • Fundusz branżowy

    Wyspecjalizowany fundusz o podwyższonym ryzyku, lokujący swoje środki w papierach emitentów z różnych gałęzi gospodarki.

  • Fundusz dystrybucyjny (wypłacający)

    Wypłaca swoim inwestorom wszystkie dochody lub ich część, na przykład wypłaca dochody z dywidend lub oprocentowania, a reinwestuje zyski z różnic kursowych. Inwestorzy tego typu funduszy podlegają opodatkowaniu na dwóch poziomach: w trakcie trwania inwestycji podatkiem z tytułu okresowo wypłacanych dochodów oraz na końcu inwestycji, gdy zrealizują zysk z jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych w tym funduszu.

  • Fundusz gwarancyjny

    Fundusz rezerwowy stworzony przez wszystkie towarzystwa emerytalne. W przypadku gdy PTE nie zdoła osiągnąć minimalnej stopy zwrotu oraz nie będzie w stanie wyrównać różnicy z własnych rezerw, konta członków tego towarzystwa zostaną uzupełnione z funduszu gwarancyjnego.

  • FUNDUSZ HEDGINGOWY

    Fundusz inwestycyjny, który jest nastawiony na osiągnięcie zysku niezależnie od rozwoju koniunktury.

  • FUNDUSZ INDEKSOWY

    Fundusz inwestycyjny, którego struktura aktywów odzwierciedla skład indeksu lub grupy indeksów.

  • FUNDUSZ INWESTYCYJNY

    Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych klientów w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

  • Fundusz inwestycyjny akcji (agresywny, akcyjny)

    Fundusz ten z założenia lokuje nawet do 100% w akcje, natomiast najczęściej robi to w proporcji 80% w akcje; 20% w instrumenty bezpieczne. Ryzyko inwestycji w ten fundusz jest wysokie, z powodu możliwych znacznych wahań wartości jednostki uczestnictwa, jednak w długim horyzoncie czasowym (co najmniej 5 lat) średnio jest on bardziej opłacalny od innych typów funduszy. W zależności od strategii fundusz akcji lokuje w akcje dużych lub małych spółek.

  • Fundusz inwestycyjny hybrydowy (hybrid funds)

    Inwestują zarówno w akcje jak i obligacje, których proporcje zależą od przyjętego poziomu ryzyka i zasad polityki inwestycyjnej. Akcje w tym portfelu wpływają na wzrost jego wartości, natomiast obligacje i inne papiery dłużne stanowią element pasywny, zwiększający bezpieczeństwo inwestycji. Wśród funduszy hybrydowych wyróżniamy fundusze stabilnego wzrostu oraz fundusze zrównoważone.

  • Fundusz inwestycyjny mieszany (mixed funds)

    Fundusz inwestycyjny emitujący certyfikaty inwestycyjne i dokonujący ich wykupienia na żądanie uczestnika funduszu, nie rzadziej niż raz w roku. Z chwilą ich wykupienia były one umarzane z mocy prawa. Fundusz nie mógł nabywać wyemitowanych przez siebie certyfikatów, z wyjątkiem ich wykupienia na żądanie uczestnika funduszu. Zgodnie z ustawą z dnia 27 maja 2004 roku funkcjonujące fundusze inwestycyjne mieszane miały obowiązek do 1 lipca 2005 roku przekształcić się w fundusze zamknięte.

  • Fundusz inwestycyjny nieruchomości

    Fundusz, którego przedmiotem lokat SA nieruchomości. Średnio 80% swoich aktywów fundusz lokuje w nieruchomości bezpośrednio lub pośrednio poprzez inwestowanie w papiery wartościowe związane z zabezpieczonymi prawami na nieruchomościach, czyli w listy zastawne emitowane przez banki hipoteczne, obligacje zabezpieczone hipotecznie) lub poprzez papiery wartościowe emitowane przez przedsiębiorstwa sektora nieruchomości, np. akcje developerów lub podmiotów zarządzających nieruchomościami.

  • Fundusz inwestycyjny otwarty

    Mutual funds, open-end investment companies, open-end investment funds. Fundusz, który zbywa jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym otwartym oraz odkupuje je na żądanie uczestnika. Operacje te fundusz przeprowadza z częstotliwością określoną w statucie, nie rzadziej niż raz na 7 dni. Dodatkowo nie rzadziej niż w każdym dniu zbywania lub odkupywania jednostek uczestnictwa fundusz wycenia aktywa, ustala wartość aktywów netto oraz ceny zbycia i odkupienia jednostek uczestnictwa a także wartość aktywów netto na jednostkę uczestnictwa. Z chwilą ich odkupienia jednostki są umarzane. Wartość aktywów netto funduszu musi wynosić co najmniej 2 miliony złotych. Mogą one być lokowane w określone papiery wartościowe, instrumenty finansowe, depozyty w bankach krajowych lub instytucjach kredytowych o terminie zapadalności nie dłuższym niż rok, płatne na żądanie lub które można wycofać przed upływem tego terminu. Fundusz otwarty podlega pewnym ograniczeniom inwestycyjnym. Nie może lokować więcej niż 5 % aktywów w papiery wartościowe lub inne instrumenty wyemitowane przez jeden podmiot (w określonych warunkach limit ten może być zwiększony do 10%). Maksymalnie 25% aktywów fundusz może lokować w listach zastawnych wyemitowanych przez jeden bank hipoteczny, a suma lokat w listach zastawnych nie może przekroczyć 80% wartości aktywów. Fundusze inwestycyjne otwarte są najpopularniejszym typem funduszy inwestycyjnych w Polsce.

  • Fundusz inwestycyjny prywatny

    To fundusz zamknięty, który kieruje swoją ofertę inwestycyjną do wybranych przez siebie inwestorów. To co odróżnia go od innych typów funduszy to forma opodatkowania – dochody z tego funduszu są opodatkowane na poziomie inwestorów (w postaci zryczałtowanego podatku od dywidendy) a nie na poziomie spółki ( w postaci podatku dochodowego od osób prawnych).

  • Fundusz inwestycyjny sektorowy

    Fundusz, którego polityka inwestycyjna zakłada inwestowanie aktywów głównie w lokatach przedsiębiorstw danej branży, np. firm teleinformatycznych lub działających w sektorze usług.

  • Fundusz inwestycyjny specjalny

    Przeznaczony dla ograniczonego kręgu inwestorów (najczęściej z wyłączeniem osób fizycznych) takich jak np. banki, zakłady ubezpieczeniowe, fundacje, fundusze emerytalne – czyli dla tych inwestorów, którzy dysponują odpowiednio dużym kapitałem. Najczęściej inwestorzy w tym funduszu uzyskują wpływ na jego zarządzanie.

  • Fundusz inwestycyjny zagraniczny

    Fundusz, który nie posiada siedziby na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a który zgodnie z zasadą jednolitej licencji ma możliwość działania na terenie naszego kraju samodzielnie lub za pośrednictwem spółki nim zarządzającej.

  • FUNDUSZ OBLIGACYJNY

    Fundusz obligacyjny charakteryzuje się wyższym ryzykiem niż fundusz rynku pieniężnego, ale pozwala na osiągnięcie relatywnie wyższej stopy zwrotu. Fundusz tego typu inwestuje powierzone aktywa w lokaty bankowe, bony skarbowe oraz obligacje o dłuższym terminie zapadalności.

  • FUNDUSZ OFFSHORE

    Fundusz inwestycyjny, który ze względów podatkowych wybrał na swoją siedzibę kraj bez specjalnego ustawodawstwa regulującego działanie funduszy inwestycyjnych, np. Liechtenstein, Bermudy, Antyle Holenderskie.

  • Fundusz otwarty specjalistyczny

    Wzorowany na funduszu otwartym z tym, że istnieje możliwość określenia w jego statucie warunków odkupienia jednostek uczestnictwa. Fundusz otwarty specjalistyczny może także powołać organ kontrolny w postaci rady inwestorów.

  • FUNDUSZ PARASOLOWY

    Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako tzw. fundusz parasolowy składający się z subfunduszy różniących się tym, że każdy może stosować inną politykę inwestycyjną (subfundusz: pieniężny, obligacji, akcji etc.). Klient wpłacając środki do funduszu parasolowego ustala w jakich subfunduszach mają być one ulokowane.

  • FUNDUSZ PIENIĘŻNY

    Fundusz pieniężny należy do klasy funduszy charakteryzujących się najniższym ryzykiem i pozwala na osiągnięcie stopy zwrotu nieznacznie wyższej od lokat bankowych. Fundusz tego typu inwestuje powierzone aktywa w lokaty bankowe, bony skarbowe oraz krótkoterminowe obligacje.

  • Fundusz prowizyjny (load funds)

    Fundusz, który pobiera opłaty manipulacyjne za nabywanie lub umarzanie jednostek uczestnictwa. Wartość tych opłat może być stała lub uzależniona od wartości ulokowanych środków lub długości okresu na jaki zostały zainwestowane.

  • FUNDUSZ PUBLICZNY

    Fundusz inwestycyjny, którego jednostki uczestnictwa nie są zastrzeżone dla określonego grona inwestorów lecz mogą być nabywane przez każdego.

  • Fundusz sekurytyzacyjny

    Fundusz inwestycyjny zamknięty może być utworzony jako fundusz sekurytyzacyjny, który dokonuje emisji certyfikatów inwestycyjnych w celu zgromadzenia środków na nabycie wierzytelności, w tym wierzytelności finansowych ze środków publicznych.

  • Fundusz specjalistyczny otwarty

    Rodzaj funduszu inwestycyjnego otwartego, w którym uczestnikami mogą być jedynie podmioty określone w statucie lub spełniające określone w nim warunki.

  • Fundusz specjalistyczny zamknięty

    Rodzaj funduszu inwestycyjnego zamkniętego, który może emitować certyfikaty inwestycyjne, które nie podlegają obowiązkowi wprowadzenia do publicznego obrotu.

  • FUNDUSZ STABILNEGO WZROSTU

    Fundusz stabilnego wzrostu inwestuje przede wszystkim w dłużne papiery wartościowe. Akcje spółek stanowią nie więcej niż 20% aktywów funduszu inwestycyjnego, co jednak podwyższa poziom ryzyka w porównaniu do funduszu obligacyjnego.

  • Fundusz tezauryzujący (akumulacyjny)

    Fundusz, w którym nie wypłaca się swoim uczestnikom żadnych dochodów, w tym dochodów z dywidend, odsetek, zysków z różnic kursowych, ponieważ zyski te są reinwestowane, co powoduje zwiększenie dochodu całkowitego. Należy podkreślić, że inwestor ma obowiązek zapłacić podatek na końcu inwestycji.

  • Fundusz venture capital

    Inwestuje głównie w małe lub średnie przedsiębiorstwa nienotowane na giełdzie papierów wartościowych, czyli takie, które maja utrudniony dostęp innych źródeł finansowania swojej działalności. Taka polityka ogranicza znacznie płynność i możliwość dywersyfikacji portfela inwestycyjnego. Fundusze venture capital uczestniczą w finansowaniu przedsiębiorstw przez partycypację w kapitale akcyjnym, stąd podstawowymi instrumentami finansowymi używanymi do transferu kapitału są akcje (zwykłe lun uprzywilejowane). Fundusze venture capital to fundusze typu zamkniętego, czyli funduszami o stałej w danym momencie liczbie akcji.

  • Fundusz wzrostu (spółek renomowanych, blue chips)

    Fundusz akcyjny, który inwestuje swoje aktywa, w wysokości co najmniej 2/3, w akcje spółek o ponadprzeciętnej kapitalizacji.

  • FUNDUSZ Z OCHRONĄ KAPITAŁU

    Fundusz gwarantujący wypłatę co najmniej określonej części (zwykle 100 procent) zainwestowanego kapitału, na koniec okresu rozliczeniowego.

  • FUNDUSZ ZAMKNIĘTY

    Fundusz zamknięty – skrót „FIZ”. FIZ emituje certyfikaty inwestycyjne, które podlegają wprowadzeniu do publicznego obrotu na zasadach określonych w statucie. Certyfikaty mogą być odkupione przez fundusz inwestycyjny w określonych terminach, jeżeli statut taką możliwość przewiduje. Certyfikaty nie podlegają obowiązkowi odkupienia na żądanie ich posiadaczy.

  • FUNDUSZ ZRÓWNOWAŻONY

    Fundusz zrównoważony obarczony jest wyższym ryzykiem niż fundusz obligacyjny i w porównaniu z nim pozwala na osiągnięcie w dłuższym horyzoncie czasowym wyższej stopy zwrotu. Fundusz zrównoważony inwestuje 30-70% powierzonych środków w akcje przedsiębiorstw, a resztę w lokaty bankowe, bony skarbowe oraz obligacje.

  • FUTURES

    Kontrakt Futures jest to instrument finansowy, który zobowiązuje dwie strony do zawarcia w przyszłości transakcji na warunkach określonych w kontrakcie. Obok futures finansowych, a więc kontraktów terminowych na akcje, indeksy i waluty występują również towarowe kontrakty terminowe na metale szlachetne, produkty rolne oraz surowce.

  • HORYZONT INWESTYCYJNY

    Okres, na który inwestor lokuje środki pieniężne w wybranym instrumencie finansowym.

  • Idea wspólnego inwestowania

    Polega na gromadzeniu odrębnych i rozproszonych środków pieniężnych wielu (najczęściej drobnych) inwestorów, które w sumie tworzą majątek zbiorowego inwestowania. W wyniku połączenia wszystkich kapitałów tworzony jest portfel, stanowiący aktywa funduszy, który jest inwestowany w różne instrumenty dostępne na rynku. Celem tych inwestycji jest osiąganie korzyści dla wszystkich inwestorów uczestniczących w funduszu.

  • INDEKS GIEŁDOWY

    Miernik zmian cen papierów wartościowych w danym czasie; obejmuje papiery danego typu lub ich wybraną grupę. Indeksy stosowane są w celu zobrazowania rozwoju całego rynku lub jego części, (np. WIG, WIG20).

  • Instrument bazowy (inderlying asset)

    Instrument finansowy lub indeks, który odzwierciedla kilka instrumentów finansowych, od którego zmiany wartości zależna jest wielkość końcowego zysku z inwestycji w produkt strukturyzowany.

  • Instrumenty finansowe

    Dokumenty stwierdzający istnienie określonych praw majątkowych przysługujących ich właścicielom. Prawa te mogą być przenoszone na inne osoby w wyniku transakcji kupna – sprzedaży walorów. Wśród instrumentów notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie można wymienić: akcje, obligacje, prawa poboru, prawa do akcji, certyfikaty inwestycyjne, opcje, warranty i inne.

  • Instytucja finansowa

    Podmiot, którego głównym zadaniem jest pośredniczenie w transakcjach zawieranych na rynkach finansowych.

  • Inwestor

    Podmiot, który dysponuje oszczędnościami pieniężnymi i poszukuje korzystnych lokat. Oszczędności te lokowane są przede wszystkim w różnego rodzaju papiery wartościowe. Inwestorem może być osoba prywatna, przedsiębiorstwo, instytucja, itd.

  • INWESTOR INSTYTUCJONALNY

    Inwestor będący osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (m.in. fundusz inwestycyjny).

  • Inwestor aktywny

    Inwestor, który stosuje strategie krótkookresowe, aby osiągnąć jak najwyższą stopę zysku od kapitału dzięki występującym na rynku wahaniom cen papierów wartościowych.

  • INWESTOR INDYWIDUALNY

    Inwestor będący osobą fizyczną.

  • Inwestor pasywny

    Inwestor, który nabywa instrumenty finansowe nie w celach spekulacyjnych, lecz jako trwałą lokatę kapitału przynoszącą mu korzyści w formie odsetek lub dywidend.

  • Inwestycja długoterminowa

    Wybrana forma inwestycji, w której inwestor lokuje swoje oszczędności w horyzoncie czasowym dłuższym niż 10 lat.

  • Inwestycja finansowa (lokaty finansowe)

    Lokowanie posiadanych środków finansowych w innym podmiocie gospodarczym, dokonywane w szczególności poprzez zakup papierów wartościowych oraz innych instrumentów. W zamian za udostępnienie swojego kapitału inwestor nabywa określone prawa, np. w postaci odsetek, dywidendy lub zysku kapitałowego, który stanowi różnicę między ceną nabycia instrumentu finansowego a ceną jego odsprzedaży w okresie późniejszym.

  • Inwestycja rzeczowa

    Polega na zwiększeniu lub modernizacji zasobów trwałych (budowa obiektów, kupowanie maszyn, itp.) Inwestycje tego rodzaju są nakierowane na zakup dóbr materialnych, które mogą się przyczynić do wzrostu dochodu inwestora. Dla przykładu wybudowanie nowej fabryki, w której można będzie produkować komputery, których sprzedaż przyniesie następnie spółce zyski.

  • Inwestycje alternatywne

    Klasa aktywów nie zaliczających się do tradycyjnych form inwestowania. Do tego typu inwestycji zalicza się: fundusze hedgingowe, produkty ustrukturyzowane, fundusze private equity, inwestycje na rynku forex, nieruchomości oraz dzieła sztuki.

  • JEDNOSTKA UCZESTNICTWA

    Prawny tytuł do udziału w aktywach funduszu inwestycyjnego (jednostki uczestnictwa reprezentują jednakowe prawa majątkowe), który nie jest papierem wartościowym i nie może być zbywany na rzecz osób trzecich (wyjątkiem jest odkupienie jednostek przez fundusz). Jednostki uczestnictwa podlegają dziedziczeniu.

  • KLASY AKTYWÓW

    Aktywa finansowe na rynku kapitałowym możemy podzielić na różne klasy wg ryzyka. Najważniejsze z nich to: akcje, obligacje, instrumenty rynku pieniężnego.

  • Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (KPWiG)

    Dziś Komisja Nadzoru Finansowego.

  • Konwersja

    Dokonanie za pomocą jednego zlecenia umorzenia jednostek uczestnictwa w jednym funduszu i tym samym nabycie jednostek uczestnictwa w innym funduszu. Taki tryb nabycia jednostek uczestnictwa związany jest najczęściej ze zwolnieniem z opłaty manipulacyjnej bądź ze zniżką. Rozwiązanie to umożliwia inwestorom aktywne lokowanie swoich środków pieniężnych i podejmowanie decyzji inwestycyjnych przy uwzględnieniu przewidywanej przez inwestora koniunktury rynkowej.

  • KORELACJA

    Termin określający współzależność notowań instrumentów finansowych . Wysoka współzależność ma miejsce wtedy, gdy dwie wartości zachowują się podobnie (współczynnik korelacji zbliża się do wartości 1). Współczynnik korelacji zmierzający w kierunku 0 pokazuje brak współzależności. Korelacja ujemna zachodzi wtedy, gdy dwie wartości zachowują się przeciwnie w stosunku do siebie.

  • Koszty inwestycji

    Wszelkie opłaty ponoszone przez inwestora przy wybranej formie inwestycji, w tym opłaty za dystrybucję i zarządzanie czy prowizje pobierane w momencie kupna lub umorzenia jednostek udziałowych w funduszu, koszty administracyjne, których wysokość determinuje wartość zysku netto osiąganego przez inwestora. Koszty inwestycji ponoszone są niezależnie od wyników osiąganych przez fundusze inwestycyjne.

  • KOSZTY TRANSAKCYJNE

    Koszty powstające przy kupnie i sprzedaży papierów wartościowych (obciążają aktywa funduszu).

  • Limity inwestycyjne

    Limity zaangażowania zgromadzonego kapitału w poszczególne rodzaje instrumentów finansowych. Limity te musza być zgodne z postanowieniami ustawy o funduszach inwestycyjnych dotyczącymi polityki inwestycyjnej i zasad dywersyfikacji lokat. Wiedza na temat limitów inwestycyjnych umożliwia inwestorom ocenę ryzyka inwestycyjnego związanego z danym funduszem.

  • MINIMALNA KWOTA INWESTYCJI

    Wymagana minimalna kwota niezbędna do zakupienia jednostek funduszu określana w statucie i prospekcie informacyjnym.

  • NABYCIE

    Nabycie jednostek uczestnictwa wybranego funduszu następuje w wyniku złożenia zlecenia nabycia i wpłacenia odpowiednich środków. Wpłaty mogą być dokonywane w Punkcie Obsługi Klienta (POK) lub przelewem z banku bezpośrednio na konto funduszu.

  • Obligacje

    Obligacje są to papiery wartościowe o charakterze dłużnym, zobowiązujące emitenta do płacenia określonej sumy pieniędzy, zazwyczaj w określonych przedziałach czasu i / lub zwrotu kwoty pożyczki w terminie wykupu obligacji.

  • Oczekiwana stopa zwrotu

    Wyliczona przez inwestora roczna stopa zwrotu z inwestycji, umożliwiająca w określonym czasie osiągnięcie celu inwestycyjnego przy określonej kwocie składki. Prawdopodobieństwo uzyskania oczekiwanej stopy zwrotu jest uwarunkowane między innymi: konsekwencją w realizacji wybranej polityki inwestycyjnej, planowanym horyzontem czasowym inwestycji, czy też ogólną sytuacją na rynku kapitałowym.

  • ODKUPIENIE JEDNOSTEK

    Odkupione od uczestnika funduszu jednostki uczestnictwa są umarzane z mocy prawa; statut funduszu określa terminy, w jakich najpóźniej nastąpi odkupienie przez fundusz jednostek uczestnictwa po zgłoszeniu żądania ich odkupienia. Zazwyczaj fundusz odkupuje jednostki uczestnictwa na każde żądanie uczestnika funduszu złożone w dniu roboczym, z wyjątkiem specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego, który może w swoim statucie przewidywać mniejszą częstotliwość odkupywania jednostek uczestnictwa, np. raz na tydzień.

  • Opłata dystrybucyjna

    Opłata, która jest pobierana jednorazowo od wpłat za nabycie jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego. Opłata dystrybucyjna maleje proporcjonalnie do wzrostu inwestowanych kwot przy uwzględnieniu akumulacji wpłat w ramach rachunku uczestnika.

  • OPŁATA MANIPULACYJNA

    Opłata pobierana przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych przy zbywaniu, odkupywaniu, konwersji lub transferze jednostek uczestnictwa.

  • Opłata przy konwersji (exchange fee)

    Jest pobierana wtedy gdy inwestor chce przenieść swoje środki pieniężne z jednego funduszu do drugiego, najczęściej mającego inny cel inwestycyjny. Taki transfer jest możliwy w ramach jednej grupy funduszy (rodziny funduszy). Opłata ta nie jest pobierana przy konwersji w ramach tej samej grupy funduszy, co ma zachęcić inwestorów do pozostania w niej nawet wtedy, gdy zmienią się ich preferencje inwestycyjne.

  • Opłata umorzeniowa (back-end load)

    Nazywana jest także prowizja odroczoną w czasie, bowiem jest pobierana przy odkupieniu jednostek uczestnictwa. Wyrażana jest jako procent od wartości jednostek uczestnictwa w chwili ich wycofania. Opłata ta zachęca do wpłacania, zaś zniechęca do umarzania jednostek uczestnictwa. Jeżeli inwestor pozostaje w funduszu w dłuższym okresie (np. powyżej roku) to opłata ta nie jest pobierana.

  • OPŁATA ZA ZARZĄDZANIE

    Wynagrodzenie towarzystwa funduszy inwestycyjnych za zarządzanie funduszem, uwzględnione jest w cenie netto jednostki uczestnictwa. Wysokość wynagrodzenia towarzystwa za zarządzanie funduszem inwestycyjnym zależy w głównej mierze od rodzaju funduszu.

  • Opodatkowanie inwestycji

    Inwestycja w fundusze inwestycyjne może być opodatkowana na dwa sposoby. Pierwszy z nich to opodatkowanie podatkiem dochodowym, które mam miejsce wtedy, gdy dany fundusz wypłaca okresowo dywidendy akcji lub odsetki z obligacji trzymanych w swoim portfelu inwestycyjnym (podatek ten zapłaci także inwestor, który chce reinwestować otrzymany dochód). Drugi typ podatku to podatek od zysków kapitałowych, z którym mamy do czynienia w sytuacji gdy inwestor zrealizuje swój zysk i sprzeda udziały w funduszu. Należy pamiętać, że opodatkowanie w sposób bezpośredni wpływa na zysk netto osiągany przez inwestora po zakończeniu inwestycji.

  • OTWARTY FUNDUSZ INWESTYCYJNY

    Otwarty fundusz inwestycyjny – skrót „FIO”. FIO zbywa jednostki uczestnictwa i dokonuje ich odkupienia na żądanie uczestnika funduszu. Fundusz inwestycyjny jest obowiązany zbyć jednostki uczestnictwa każdej osobie, która dokonała wpłaty na jednostki.

  • PAPIER WARTOŚCIOWY

    Zazwyczaj nie posiadający formy materialnej zapis elektroniczny na rachunku papierów wartościowych, obejmujący określone prawa majątkowe przysługujące jego posiadaczowi - np. akcje, obligacje.

  • Papiery dłużne

    Rodzaj papierów wartościowych będących zobowiązaniem emitenta tych papierów względem osoby, która je nabywa. Zobowiązaniem tym jest najczęściej wypłata ustalonej kwoty pieniędzy. Do papierów dłużnych zaliczamy m.in. obligacje, weksle, bony skarbowe.

  • Pasywne zarządzanie

    Tzw. buy and hold, czyli „kup i trzymaj” polegające na nabyciu instrumentów finansowych i zachowaniu ich do momentu upłynnienia. Zastosowanie tej strategii pozwala osiągnąć zysk w długim horyzoncie czasowym.

  • Podatek od zysków kapitałowych

    Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 5 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby fizyczne z tytułu udziału w funduszach kapitałowych pobiera się, co do zasady, 19 % zryczałtowany podatek dochodowy. W praktyce podatek ten pobiera się w przypadku odkupienia lub konwersji jednostek uczestnictwa, chyba że chodzi o zmianę funduszu w obrębie jednej rodziny funduszy. Przy jego obliczeniu przyjmuje się, że jako pierwsze odkupywane są jednostki uczestnictwa nabyte przez uczestnika funduszu po najwyższej cenie.

  • PODATEK OD ZYSKÓW KAPITAŁOWYCH

    Podatek dochodowy od osób fizycznych pobierany z tytułu uzyskiwanych dochodów kapitałowych, wynoszący obecnie 19 procent zysku.

  • Podmiot zarządzający

    Podmiot, którego głównym zadaniem jest zarządzanie powierzonymi oszczędnościami w celu ich pomnożenia. Do podmiotów zarządzających możemy zaliczyć: powszechne towarzystwa emerytalne (zarządzające otwartymi funduszami emerytalnymi), towarzystwa funduszy inwestycyjnych (zarządzające funduszami inwestycyjnymi), zakłady ubezpieczeń (towarzystwa ubezpieczeniowe) oraz banki.

  • Polityka inwestycyjna funduszu

    Informacja dla obecnych i potencjalnych uczestników funduszu o tym, w jaki sposób fundusz zamierza osiągnąć swój cel inwestycyjny. Polityka inwestycyjna określa szczegółowo kategorie lokat tego funduszu oraz wyjaśnia, jakimi kryteriami będą się kierować osoby zarządzające funduszem przy wyborze tychże lokat, tak aby fundusz osiągnął zamierzony cel inwestycyjny. Zasady polityki inwestycyjnej określają także sposoby osiągania celu inwestycyjnego i są zapisane w jego statucie. Dzięki temu uczestnik uzyskuje informacje o tym, jakie rodzaje papierów wartościowych i innych praw majątkowych są przedmiotem lokat funduszu, jakie są kryteria doboru lokat, zasady dywersyfikacji portfela oraz dopuszczalna wysokość kredytów i pożyczek zaciąganych przez fundusz.

  • PORTFEL INWESTYCYJNY

    Aktywa inwestycyjne inwestora.

  • Profil inwestora

    Zawiera informacje, które z pomagają inwestorom w podjęciu decyzji inwestycyjnej, czyli w wyborze odpowiedniego typu funduszu. W profilu inwestora znaleźć można informacje dotyczące tego, dla kogo dany fundusz jest przeznaczony, szczególnie przez oznaczenie sugerowanego czasu inwestycji oraz poziomu jej ryzyka.

  • Program inwestycyjny

    Jeden z produktów inwestycyjnych, który zakłada systematyczne wpłaty składek, w odstępach miesięcznych, kwartalnych lub rocznych, przewidujący zwykle co najmniej kilkuletni okres inwestycji. Program inwestycyjny jest zwykle oferowany w formie planów emerytalnych lub innych programów inwestowania w celach o odległym horyzoncie czasowym, np. z myślą o finansowaniu kosztów edukacji dzieci.

  • Programy systematycznego oszczędzania

    Forma inwestowania w fundusze inwestycyjne polegająca na systematycznej wpłacie określonych kwot na nabycie jednostek uczestnictwa dokonywanych z określoną częstotliwością. Ci uczestnicy funduszu otwartego, którzy zdeklarują systematyczne wpłacanie przez określony czas ustalonej kwoty środków pieniężnych, najczęściej otrzymują zniżkę w opłatach manipulacyjnych. W ramach programu systematycznego oszczędzania istnieje także możliwość podzielenia wpłaty pomiędzy różne typy funduszy zarządzanych przez towarzystwo.

  • Prospekt informacyjny

    Każdy fundusz ma obowiązek opublikować i dać do wglądu wszystkim chętnym prospekt informacyjny. Zawiera on - obok podstawowych informacji - wykaz sposobów lokowania powierzonych pieniędzy, wysokość pobieranych przez fundusz opłat i prowizji, a przede wszystkim modelowy skład portfela. Z lektury takiego prospektu można łatwo wywnioskować, czy dany fundusz należy do mniej, czy bardziej ryzykownych. Dodatkowo każdy fundusz musi co pół roku spowiadać się z rzeczywistego składu portfela, czyli publikować dokładne informacje o tym, jakie akcje, obligacje i bony skarbowe lub inne instrumenty ma w portfelu i jaką część pieniędzy na nie przeznaczył.

  • Prowizja

    Opłata, którą pobierają fundusze inwestycyjne zazwyczaj z góry, to jest przy zakupie jednostek uczestnictwa w funduszu. Część funduszy inwestycyjnych dzieli prowizję na tę pobieraną z góry i tą pobieraną z dołu (przy wykupie), a część nalicza ją dopiero z chwilą umorzenia jednostki. Wysokość opłat prowizji zależy najczęściej od wysokości wpłaty, czyli od ilości zainwestowanych w dany fundusz środków pieniężnych. W materiałach informacyjnych, prospektach i różnego typu zestawieniach podawana jest zwyczajowo wartość maksymalna. Najwyższa prowizja jest zwykle pobierana od najmniejszych wartościowo wpłat (sięga ona wówczas nawet 5 – 5,5%). Zasadą jest, że im wyższa wpłata, tym stawka procentowa jest niższa.

  • Rachunek inwestora

    Zapis elektroniczny, który jest prowadzony odrębnie dla każdego uczestnika funduszu inwestycyjnego. Rachunek inwestora zawiera szczegółowe dane osobowe inwestora, które podał on w chwili otwarcia Rejestru, wraz ze zmianami których dokonał za pośrednictwem dyspozycji zmiany danych. Dodatkowo rachunek zawiera informacje o: wpłatach składek z podaniem poszczególnych kwot, wartościach jednostek po przeliczeniu składek, dniach przeliczenia (dzień przeliczenia), liczbie zapisanych jednostek , a w razie dokonywania częściowych wypłat - także o kwocie wypłat i liczbie jednostek odpisanych z rachunku na pokrycie tychże wypłat.

  • Rachunek rezerwowy

    Każdy otwarty fundusz emerytalny jest zobowiązany do prowadzenia rachunku rezerwowego, który na wypadek gdyby stopa zwrotu tego funduszu za okres 36 miesięcy była niższa od minimalnej, będzie stanowił podstawowe źródło pokrycia niedoborów OFE. Innymi słowy rachunek rezerwowy to wyodrębniona część aktywów funduszu, powstała z wpłat PTE zarządzającego funduszem, odpowiadająca 1,5% aktywów funduszu, nabytych za składki jego członków.

  • Rachunek uczestnika

    Elektroniczna ewidencja danych dotyczących uczestników funduszy inwestycyjnych. Każdy uczestnik posiada odrębny rachunek na którym zapisywane są dane identyfikujące danego uczestnika oraz wszystkie dokonane przez niego dyspozycje i zlecenia, czyli m.in. zlecenie nabycia, odkupienia lub konwersji jednostek uczestnictwa.

  • Rada inwestorów

    Organ kontrolny funduszu specjalistycznego otwartego lub zamkniętego. Do obowiązków rady inwestorów należy przede wszystkim kontrola realizacji celu inwestycyjnego funduszu i polityki inwestycyjnej oraz przestrzegania ograniczeń inwestycyjnych. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w tym zakresie rada inwestorów powinna wezwać towarzystwo do niezwłocznego usunięcia nieprawidłowości oraz zawiadomić organ nadzoru nad funduszami. Dodatkowo rada inwestorów może postanowić o rozwiązaniu funduszu. W skład rady inwestorów w funduszu specjalistycznym otwartym wchodzą ci uczestnicy funduszu, którzy posiadają jednostki uczestnictwa reprezentujące ponad 5 % jednostek uczestnictwa danego funduszu i wyrazili pisemną zgodę na udział w radzie. Ponadto uczestnicy funduszu, reprezentujący łącznie ponad 5% ogólnej liczby jednostek uczestnictwa tego funduszu, mają prawo wyboru wspólnego przedstawiciela do rady inwestorów, jeżeli statut funduszu przewiduje taką możliwość. W skład rady inwestorów funduszu zamkniętego mogą wchodzić uczestnicy funduszu, którzy reprezentują ponad 5 % ogólnej liczby certyfikatów inwestycyjnych i wyrazili pisemną zgodę na udział w radzie oraz dokonali blokady certyfikatów inwestycyjnych na rachunku papierów wartościowych, w liczbie stanowiącej ponad 5% ogólnej liczby certyfikatów inwestycyjnych. Rada inwestorów może rozpocząć działalność, jeśli co najmniej trzech uczestników spełni te warunki.

  • RANKING FUNFUSZY

    Porównanie funduszy według ściśle zdefiniowanych kryteriów.

  • RATING FUNDUSZY

    Klasyfikacja i ocena funduszy według ich kondycji i ryzyka rynkowego przez uznane, międzynarodowe agencje ratingowe jak Moody´s czy Standard & Poor´s. Rating funduszy umożliwia ocenę ogólnego ryzyka inwestycji w dany fundusz.

  • Realna stopa zwrotu

    Procentowa zmiana wartości inwestycji w danym okresie w odniesieniu do inflacji.

  • Realna stopa zwrotu funduszu

    Wyrażona kwotowo lub procentowo zmiana wartości jednostki uczestnictwa funduszu w skali roku w stosunku do inflacji. Gdy zmiana wartości jednostki uczestnictwa jest niższa od inflacji jest ona ujemna.

  • REINWESTOWANIE

    Reinwestowanie polega na przeznaczaniu osiągniętego zysku do dalszych inwestycji.

  • Rejestr funduszy inwestycyjnych

    Spis wszystkich funduszy inwestycyjnych funkcjonujących na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Fundusz nabywa osobowości prawnej z chwilą dokonania wpisu w rejestrze funduszy inwestycyjnych. Rejestr ten prowadzi Sąd Okręgowy w Warszawie.

  • Rejestr uczestników funduszu

    Elektroniczna ewidencja danych każdego uczestnika funduszu prowadzona przez Agenta Transferowego. Rejestr zawiera w szczególności: dane identyfikujące uczestnika funduszu, liczbę należących do niego jednostek uczestnictwa, datę nabycia, liczbę i cenę nabycia jednostek, datę odkupienia, liczbę odkupionych jednostek uczestnictwa oraz kwotę wypłaconą uczestnikowi za odkupione jednostki, informację o pełnomocnictwach udzielonych lub odwołanych przez uczestnika, datę praz kwotę wypłaconych uczestnikowi dochodów funduszu, wzmiankę o zastawie ustanowionym na jednostkach uczestnictwa.

  • Relacja zysku do ryzyka

    Generalna zależność na rynku kapitałowym polegająca na tym, że wyższej oczekiwanej stopie zwrotu towarzyszy wyższe ryzyko. Każdy inwestor musi mieć świadomość, że inwestycje w fundusze wiążą się ryzykiem inwestycyjnym, w związku z tym możliwy jest okresowy wzrost jak i spadek wartości jednostek i tytułów uczestnictwa, w zależności od koniunktury rynkowej. Nie zmienia to jednak faktu, że poszczególne fundusze różnią się między sobą poziomem ryzyka inwestycji, w szczególności ze względu na rodzaj funduszu, jego politykę inwestycyjną, czy też skład portfela.

  • Rozwodnienie zysku (dilution)

    To zmniejszenie potencjalnej wartości z inwestycji w wyniku dywersyfikacji portfela inwestycyjnego. Jeśli dla przykładu cena jednej akcji w portfelu zwiększy się dwukrotnie nie spowoduje to podwojenia wartości całego portfela, bowiem ta akcja jak i pozostałe, których wartość może wzrosnąć stanowią tylko jedną z wielu w danym portfelu. Należy jednak pamiętać, że jeżeli cena tej akcji zmniejszy się znacząco to fundusz nie poniesie tak znacznych strat jak inwestor indywidualny.

  • Rynek finansowy

    Obejmuje ogół transakcji związanych z przemieszczaniem się kapitałów (środków pieniężnych) od podmiotów dysponujących wolnymi środkami pieniężnymi do podmiotów zgłaszających zapotrzebowanie na takie środki. Rynek finansowy dzieli się na rynek pieniężny i kapitałowy.

  • Rynek kapitałowy

    Jest segmentem rynku finansowego, na którym kapitał jest lokowany i pozyskiwany poprzez emisję instrumentów finansowych o terminie trwania dłuższym niż rok. Transakcje finansowe z terminem realizacji powyżej 1 roku zalicza się do operacji na rynku kapitałowym, np. trzyletnie obligacje skarbowe, kredyty średnio i długoterminowe. Najważniejszą funkcją rynku kapitałowego jest kojarzenie ze sobą podmiotów, które zgłaszają popyt na kapitał z tymi, którzy zgłaszają podaż oszczędności, czyli wolnych środków pieniężnych. Z punktu widzenia inwestora rynek kapitałowy daje możliwość korzystnego zainwestowania posiadanych oszczędności. Inwestycje te stanowią alternatywę dla tradycyjnych lokat bankowych. Na rynku kapitałowym można wyróżnić dwa segmenty: rynek kapitału pożyczkowego oraz rynek kapitału właścicielskiego. Ten drugi obejmuje swym zasięgiem rynek papierów wartościowych i akcji oraz rynek jednostek udziałowych w funduszach inwestycyjnych.

  • Rynek pieniężny

    Rynek, którego przedmiotem obrotu są instrumenty krótkookresowe, o terminie trwania nie dłuższym niż rok (od 1 dnia do 1 roku), w tym krótkoterminowe depozyty, kredyty, weksle, obligacje, bony skarbowe, czy też bony pieniężne NBP. Na rynku tym są lokowane krótkoterminowe nadwyżki pieniądza i zaspokajane jest krótkoterminowe zapotrzebowanie na kapitał. Warto pamiętać, że na tym rynku można także dokonywać długotrwałych inwestycji, np. w wyniku procesu rolowania, czyli przeznaczania wolnych środków pieniężnych po umorzeniu danej emisji papierów krótkoterminowych na nabycie następnych. Na rynku pieniężnym podobnie jak na innych rynkach dochodzi do przekazania środków pieniężnych z miejsca gdzie jest ich nadwyżka do miejsca gdzie jest ich niedobór. Może to nastąpić przez udzielenie pożyczki albo poprzez sprzedaż krótkoterminowych papierów wartościowych. Uczestnikami rynku pieniężnego mogą być: państwo, samorządy terytorialne, przedsiębiorstwa, instytucje ubezpieczeniowe, jednak jest on przede wszystkim międzybankowym rynkiem pieniężnym którego uczestnikami są instytucje finansowe i kredytowe.

  • Rynek podstawowy

    Jeden z rynków giełdy papierów wartościowych prowadzonej przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A.. Do obrotu na tym rynku mogą być dopuszczone instrumenty finansowe jeżeli spełniają określone warunki, w tym w szczególności został sporządzony odpowiedni dokument informacyjny zatwierdzony przez organ nadzoru, ich zbywalność nie jest ograniczona, zostały spełnione warunki o dopuszczeniu do obrotu na rynku oficjalnych notowań giełdowych. W ramach rynku podstawowego działa tzw. Segment PLUS dla akcji spółek o dużej kapitalizacji, znacznej płynności i zadowalającym rozproszeniu akcji.

  • Ryzyko

    Możliwość wystąpienia określonego zdarzenia, które zagraża obiektom lub osobom.

  • Ryzyko inwestycyjne

    Ryzyko, które wiąże się z dokonywaniem każdej inwestycji na rynku finansowym, w szczególności związane z inwestowaniem w fundusze inwestycyjne. Oczywiście jest ono zróżnicowane w zależności od rodzaju i charakterystyki konkretnego produktu inwestycyjnego. Ryzyko to jest niskie, gdy produkt inwestycyjny cechuje się wysokim prawdopodobieństwem osiągnięcia przypisywanej stopy zwrotu oraz niewielkimi wahaniami wartości zainwestowanych środków. Ryzyko inwestycyjne jest wysokie dla tych form inwestowania, gdzie mamy do czynienia ze znacznym prawdopodobieństwem przekroczenia i jednocześnie nie osiągnięcia oczekiwanej stopy zwrotu oraz gdy produkt cechuje się znacznymi okresowymi wahaniami środków.

  • Saldo rachunku

    Wartość środków na rachunku inwestora, obliczona jako iloczyn liczby jednostek zapisanych na tym rachunku oraz aktualnej wartości takiej jednostki.

  • Separacja aktywów

    Rozdzielenie środków pozyskanych przez fundusz od majątku towarzystwa nim zarządzającego lub depozytariusza. Z chwilą wpisu do rejestru fundusz inwestycyjny nabywa osobowość prawną, jeśli więc depozytariusz lub towarzystwo funduszy inwestycyjnych zbankrutują to inwestowane w fundusz inwestycyjny środki pieniężne są bezpieczne, gdyż nie wchodzą w skład masy upadłości. Separacja aktywów znacząco wpływa na podniesienie bezpieczeństwa inwestycji w fundusze.

  • SICAV

    Forma prawna spółki akcyjnej. Zwłaszcza we Francji i Luksemburgu powszechny rodzaj spółki akcyjnej dysponującej organami spółki i minimalnym kapitałem. W odróżnieniu od spółki akcyjnej w klasycznym rozumieniu cel działania SICAV ogranicza się do lokowania kapitału spółki.

  • SKŁONNOŚĆ DO RYZYKA

    Chęć do podejmowania ryzyka inwestycyjnego.

  • SPECJALISTYCZNY FUNDUSZ INWESTYCYJNY

    Specjalistyczny fundusz inwestycyjny – skrót „SFIO”. SFIO zbywa jednostki uczestnictwa podmiotom określonym w statucie lub takim, które spełniają warunki zdefiniowane w statucie funduszu.

  • Sposoby nabywania i umarzania certyfikatów inwestycyjnych

    W zasadniczych kwestiach dopuszczenie certyfikatów do obrotu na rynku regulowanym oraz obrót tymi certyfikatami podlegają przepisom ustaw o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, chyba że przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych stanowią inaczej. W zgodzie z tymi przepisami są one zbywane w ramach oferty publicznej za pośrednictwem domów maklerskich, posiadających odpowiednie zezwolenie Komisji na oferowanie papierów wartościowych wskazanych w prospekcie emisyjnym funduszu. Z wnioskiem o dopuszczenie pierwszej emisji certyfikatów inwestycyjnych do obrotu występuje towarzystwo funduszy inwestycyjnych albo spółka akcyjna ubiegająca się o wykonywanie działalności zastrzeżonej dla funduszy inwestycyjnych. Zgoda Komisji Nadzoru Finansowego na utworzenie funduszu zamkniętego stanowi równocześnie zatwierdzenie prospektu emisyjnego. Fundusz inwestycyjny zamknięty emitujący publiczne certyfikaty inwestycyjne jest zobowiązany w terminie 7 dni od dnia wpisania go do rejestru do złożenia wniosku o dopuszczenie certyfikatów inwestycyjnych do obrotu na rynku regulowanym. Certyfikaty takiego funduszu mogą być papierami wartościowymi na okaziciela lub imiennymi, jednak publiczne mogą być tylko na okaziciela. Certyfikaty inwestycyjne, które nie podlegają wprowadzeniu do obrotu na rynku regulowanym może nastąpić przez proponowanie ich nabycia skierowane bez wykorzystania środków masowego przekazu do nie więcej niż 300 osób. Proponowanie nabycia certyfikatów inwestycyjnych, gdy cena emisyjna jednego jest nie mniejsza niż 40 000 euro nie jest poddane przepisom prawa o obrocie papierami wartościowymi, pod warunkiem że emitent przekaże organowi zawiadomienie o emisji nie później niż 7 dni przed dniem rozpoczęcia przyjmowania zapisów. Cenę emisyjną certyfikatów przelicza się na złotówki według średniego kursu walut ogłaszanego przez NBP na dzień złożenia zawiadomienia. Ten sposób przeprowadzania oferty jest przeznaczony dla inwestorów dysponujących odpowiednio dużym kapitałem. Certyfikaty inwestycyjne umarza się wyłącznie w przypadkach przewidzianych w ustawie lub w statucie funduszu.

  • Sposoby nabywania i umarzania jednostek uczestnictwa

    W początkowej fazie funkcjonowania w Polsce funduszy inwestycyjnych (wtedy funduszy powierniczych) najczęściej wykorzystywanym sposobem nabycia lub umorzenia jednostek uczestnictwa było złożenie odpowiedniego zlecenia w siedzibie towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub w biurze maklerskim. Wraz z rozwojem rynku funduszy w Polsce pojawiły się nowe, alternatywne formy nabywania i zbywania jednostek uczestnictwa, tzw. kanały dystrybucyjne. Zezwolenie na pośredniczenie w dystrybucji otrzymały także inne podmioty niż domy maklerskie, np. banki w sieci swoich oddziałów, agenci transferowi, i inni dystrybutorzy jednostek uczestnictwa. W regulaminach funduszy pojawiły się zapisy dopuszczające wykorzystanie telefonu, faksu, internetu, bankomatów oraz innych środków przekazu w celu nabycia jednostek uczestnictwa w funduszu. Powyższe rozwiązania zostały przejęte w funduszach inwestycyjnych otwartych.

  • Sprawozdanie finansowe funduszu

    Informacja o wszystkich dokonanych lokatach funduszu oraz kosztach, jakie poniósł fundusz (zawierająca poszczególne kategorie tychże kosztów) w danym okresie czasu (dwa razy do roku w formie półrocznych i rocznych sprawozdań). Stan lokat funduszu podaje się na dzień, w którym zostało sporządzone sprawozdanie, a wysokość kosztów - za cały okres, którego on dotyczy. Fundusz sporządza ją dwa razy do roku w formie półrocznych i rocznych sprawozdań.

  • Statut funduszu

    Jest to dokument w formie aktu notarialnego, w którym określone zostały warunki i sposób działania funduszu inwestycyjnego. Pełni on funkcję regulaminu oraz dostarcza aktualnemu lub potencjalnemu uczestnikowi funduszu cennych informacji na temat celu inwestycyjnego funduszu, jego polityki inwestycyjnej, kosztów jego działalności, częstotliwości wyceny jednostek lub tytułów uczestnictwa i innych informacji, niezbędnych do podjęcia świadomej decyzji inwestycyjnej.

  • STOPA ZWROTU

    Stopa zwrotu jest określana w procentach za dany okres, przedstawia stosunek wypracowanego zysku do zainwestowanego kapitału.

  • STOP-LOSS

    Zautomatyzowane zlecenia sprzedaży służące ograniczaniu straty. Limity stop-loss są poziomami cen, po osiągnięciu których automatycznie następuje zamknięcie pozycji.

  • Strata z inwestycji w fundusz

    Strata jaka poniósł inwestor w wyniku zaistnienia jednego z kilku czynników, w szczególności, w wyniku słabej koniunktury na rynku w okresie inwestycji oraz zbyt krótkiego horyzontu czasowego. Wielkość poniesionej straty wynika z różnicy między ceną po jakiej uczestnik odkupił jednostki uczestnictwa, a ceną nabycia tych jednostek, w przypadku gdy cena odkupienia jest niższa od ceny nabycia. Im większa jest różnica, tym wyższa strata uczestnika. Prawdopodobieństwo uniknięcia straty z inwestycji w fundusz jest tym wyższe, im dłuższy horyzont inwestycji.

  • Tabela opłat

    Ustalane przez fundusz zestawienie obowiązujących opłat za wykonywanie poszczególnych zleceń, w tym zleceń nabycia, zbycia i konwersji jednostek uczestnictwa w funduszu.

  • TechWIG

    Indeks spółek zaliczonych do sektorów: telekomunikacja i informatyka (według klasyfikacji sektorowej) oraz innych spółek giełdowych, których przedmiotem działalności jest produkcja i usługi z wykorzystaniem nowych technologii lub biotechnologii. Obliczany na podstawie cen akcji spółek zakwalifikowanych do portfela indeksu.

  • TFI

    Patrz Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych.

  • TOWARZYSTWO FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH (TFI)

    Organem funduszu inwestycyjnego jest towarzystwo, które tworzy fundusz inwestycyjny, zarządza nim i reprezentuje fundusz w stosunkach z osobami trzecimi. TFI może być wyłącznie spółką akcyjną, która uzyskała zezwolenie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd.

  • TRANSFER

    W przypadku posiadania kilku rejestrów, obsługiwanych przez różnych dystrybutorów, w tym samym funduszu inwestycyjnym, uczestnik może przenieść jednostki uczestnictwa na rejestr obsługiwany przez jednego wybranego dystrybutora. Transfer jednostek uczestnictwa nie powoduje zmiany liczby jednostek uczestnictwa i nie skutkuje koniecznością zapłacenia podatku od zysków kapitałowych.

  • UCZESTNIK FUNDUSZU

    Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, posiadająca tytuł prawny, tzn. jednostkę uczestnictwa, do udziału w aktywach funduszu. Uprawnienia uczestnika funduszu nabywa się poprzez zawarcie umowy z funduszem, przy czym posiadanie praw uczestnika funduszu wiąże się w takim przypadku z przydziałem jednostek uczestnictwa. Uczestnik funduszu w zależności od rodzaju funduszu posiada prawo m. in. do nabycia, odkupienia, konwersji lub transferu jednostek uczestnictwa.

  • Udziały w funduszu

    Patrz Jednostka uczestnictwa.

  • UMORZENIE JEDNOSTEK UCZESTNICTWA

    Sprzedaż jednostek w drodze złożenia przez uczestnika zlecenia ich odkupienia.

  • Waluta rachunku nabyć funduszu

    Stopy zwrotu funduszy podlegają zmianom wynikającym z wahań kursu walutowego, gdy waluta rachunku nabyć różni się od waluty bazowej funduszu.

  • WARTOŚĆ BRUTTO JEDNOSTKI UCZESTNICTWA

    Wartość jednostki uwzględniająca opłaty manipulacyjne pobierane przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych.

  • WARTOŚĆ NETTO JEDNOSTKI UCZESTNICTWA

    Wartość jednostki nieobciążona opłatami manipulacyjnymi pobieranymi przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych.

  • WIG

    Warszawski Indeks Giełdowy – indeks akcji dużych i średnich spółek notowanych na rynku podstawowym Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. Odzwierciedla zmiany łącznej wartości portfela akcji na rynku podstawowym. WIG jest indeksem dochodowym obliczanym z uwzględnieniem dochodów z akcji, w tym w szczególności z tytułu dywidendy oraz prawa poboru z akcji. Od godziny 830 aż do otwarcia indeksu co minutę są podawane teoretyczne wyniki wartości indeksu, obliczane przed rozpoczęciem sesji na podstawie teoretycznych kursów otwarcia, a po jej rozpoczęciu na podstawie kursów ostatniej transakcji. Wartość WIG jest obliczana na zakończenie każdej sesji giełdowej ( o godzinie 1655) i podawana z dokładnością do jednego miejsca po przecinku a liczony jest od 16 kwietnia 1991 r. przy wielkości bazowej 1000 punktów.

  • WIG 20

    Warszawski Indeks Giełdowy 20 – indeks cenowy obliczany dla portfela akcji 20 spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. i obejmuje jedynie kursy akcji spółek o ja większej kapitalizacji i o najwyższych obrotach giełdowych. Bieżące wartości indeksu są podawane co minutę na podstawie kursów ostatnich transakcji, jednakże nie później niż o 1030 podawany jest indeks otwarcia a o 1655 wielkość ostateczna indeksu zamknięcia.

  • WIG 40 (poprzednio MIDWIG)

    Indeks średnich spółek notowanych na giełdzie. Spółki do tego indeksu dobiera się na podstawie tego samego rankingu co do WIG 20. Indeks ten jest indeksem cenowym a jego wartość odzwierciedla kursy akcji 40 spółek, które uplasowały się w rankingu po spółkach wchodzących w skład WIG 20.

  • WIG 80 (poprzednio WIRR)

    Warszawski Indeks Małych Spółek – indeks kursów najmniejszych spółek notowanych na rynku podstawowym Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. W jego skład nie wchodzą fundusze inwestycyjne oraz spółki zaliczone do indeksu WIG. WIRR jest indeksem dochodowym obliczanym z uwzględnieniem dochodów z akcji, w tym w szczególności z tytułu dywidendy oraz prawa poboru z akcji. Indeks otwarcia jest podawany o 11 30 a po zakończeniu sesji, około godziny 1635 jest ogłaszana wstępna wielkość zamknięcia indeksu, o 1655 wielkość ostateczna.

  • Zarządzający funduszem

    Fund managers, portfolio managers. Specjaliści zatrudnieni przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych do zarządzania majątkiem funduszu zgodnie z celem inwestycyjnym funduszu. Do zespołu zaradzającego dobierane są osoby o wysokich kwalifikacjach, mające odpowiednie przygotowanie zawodowe, doświadczenie i umiejętności oraz znajomość narzędzi analitycznych niezbędnych do odpowiedniej oceny sytuacji rynkowej.

  • Zgromadzenie inwestorów

    Organ funduszu specjalistycznego zamknięte działający w sposób zbliżony do walnego zgromadzenia akcjonariuszy w spółce akcyjnej. Głównym zadaniem tego organu jest w terminie czterech miesięcy po upływie każdego roku obrachunkowego zatwierdzić sprawozdanie funduszu, połączone sprawozdanie finansowe f O ile statut funduszu nie postanowi inaczej, do funduszu z subfunduszami oraz sprawozdania jednostkowe subfundusze za ten rok. Dodatkowo do kompetencji zgromadzenia inwestorów należy wyrażanie zgody na: zmianę depozytariusza, emisję nowych certyfikatów inwestycyjnych, zmiany statutu funduszu dotyczące wyłączenia prawa pierwszeństwa do nabycia nowej emisji certyfikatów inwestycyjnych oraz emisję obligacji. Warunkiem uczestnictwa w zgromadzeniu inwestorów jest złożenie świadectwa depozytowego, zaświadczenia depozytariusza o złożeniu certyfikatów w depozycie u depozytariusza lub zaświadczenia wydanego przez podmiot prowadzący ewidencję uczestników funduszu, co najmniej na siedem dni przed zwołaniem zgromadzenia.

  • ZLECENIE

    Oświadczenie woli składane przez uczestnika funduszu dotyczące nabycia, odkupienia, konwersji, zamiany jednostek uczestnictwa (transferu) oraz ustanowienia bądź odwołania pełnomocnictwa lub blokady.

  • ZMIENNOŚĆ

    Zmienność wskazuje na stopnień ryzyka inwestycji kapitałowej i jest mierzona przez odchylenie standardowe. Czym wyższa wartość tego wskaźnika tym wyższe ryzyko inwestycji w dany instrument.

Linki

Kontakt

Kontakt z PlatinumFund24